Վիշապը

Անա Մարիա Շուա

Վիշապի խնդիրն այն է, որ չգիտի ոչ մի բան անել։ Չափազանց ծեր է թռչելու համար,  և հազիվ թե հավի չնչին թրթիռին հասնի։ Չնայած, որ մի զույգ ծխի սյուներ են աղոտ վեր բարձրանում իր թեփուկավոր քթանցքներից, նա այլևս ի վիճակի չէ դուրս մղելու իր վրիժառու հուրը։ Հետաքրքիր է, ասում է տնօրենը, շատ հետաքրքիր է, բայց ավելի կենդանաբանակ այգու բան է, քան կրկեսի։ Զմռսած, իր ժամանակը երբ հասնի, կարելի է մի լավ գնով ծախել որևէ թանգարանին։ 

Եվ տերը, կամ երևի վիշապի ներկայացուցիչը, լքում է կրկեսը հուսահատ՝ քարշ տալով իր հոգնածությունը, մի բուսակեր վամպիրենրի ընտանիք, մի նախկին հրեշտակ, ով անհաճո ձևով ցուցադրում էր իր խեղված թևերի կոճղերը։ 

 “El dragón”

ANA MARÍA SHUA

El problema es que el dragón no sabe hacer nada. Está demasiado viejo para volar y logra apenas un patético revoloteo de gallina. Aunque un par de columnas de humo se elevan débilmente de sus narinas escamosas, ya no es capaz de expeler su fuego vengador. Es interesante, le dice el director, muy interesante, pero más apropiado para un zoológico que para un circo. Embalsamado, en su momento, podrá vendérselo por una buena suma a cualquier museo.

Y el dueño, o tal vez el representante del dragón, se va del circo desalentado, arrastrando su cansina, una familia de vampiros vegetarianos, un ex-ángel que exhibe torpemente los muñones de sus alas mutiladas.

Այդ աշխարհները, որոնք մեր մեջ ապրում են 
Ու՞ր է տանում քեզ
Այն բառը, որը բաց ես թողնում։
Ի՞նչ բանալի ես հորինում
հայացքիդ մեջտեղում 
Ինչպե՞ս ես թաքցնում երեսդ
Ժպիտիդ հետևում 
Ու փախչում․
Ի՞նչ գիտես այն աշխարհների մասին
Որ ապրում են մեր մեջ՝
Առանց մերը լինելու,
Ի՞նչ ես հիշում դարեր առաջվա 
մոլորակային կյանքից,
որոնք նախորդում են քո այսօրվա «ես»-ին.
Կարծում ես՝ ո՞վ կլինես՝ անցնելով շեմը
նրանց. ովքեր կարող են տեսնել
Առեղծվածի դարպասները, չունեն կողպեք։